Vastgoed

Vastgoed, corruptie, overheidsbetrokkenheid en verkoop

 

Vastgoed

Het verhaal van de Lutkemeerpolder is een verhaal over vastgoed. Grond tussen Amsterdam en Schiphol is veel waard. De druk op dit soort gronden voor meer ‘rendabelere’ exploitatie dan landbouw is dan ook enorm.

Er kunnen miljoenen verdiend worden. Bijvoorbeeld op tijd grond kopen en verkopen kan zeer lucratief zijn. En de gemeente kan leuk verdienen aan de uitgifte van kavels in erfpacht. Maar vooral zijn dit soort gebieden interessant voor investeerders en beleggers. ‘Geld moet in stenen’ voor een lange termijn rendement. Vraag wordt gecreëerd en nieuwere bedrijventerreinen krijgen uiteindelijk altijd kopers en huurders.

In de Lutkemeerpolder is het niet anders, lees hier het verhaal over de speculatie, corruptie en betrokkenheid van de gemeente Amsterdam.

Overheid als projectontwikkelaar

De Schiphol Area Development Company (SADC) is 30 jaar geleden opgericht door de gemeenten Amsterdam, Haarlemmermeer, prov. Noord Holland en Schiphol. In feite een direct gevolg van het bestaan van Schiphol als luchthaven. In een brede kring rondom het vliegveld ontstaan gebieden waar door overvliegende vliegtuigen wonen onmogelijk is geworden. Om voor die gebieden toch een (lucratieve) bestemming te vinden, coordineert SADC hun omvorming in… bedrijventerreinen.

De SADC ontwikkelt en beheert bedrijventerreinen zoals het geplande Business Park Amsterdam Osdorp. Lees hier meer over de achtergronden van SADC.

De grond van de Lutkemeerpolder is ondergebracht in de GEM Lutkemeer BV. Een BV opgericht door de gemeente Amsterdam en SADC (50-50%).
De gronden zijn niet verkocht door de gemeente Amsterdam, maar als aandeel in SADC ingebracht.

Bouwplannen en bestemming

In de jaren negentig zijn de eerste plannen om de polder te bebouwen aan de orde gekomen. Uiteindelijk resulteerde dat in 2002 in een bestemmingswijziging van agrarisch naar bedrijventerrein voor Schiphol-gerelateerde bedrijven. Omdat dit een te smalle definitie bleek (men kreeg de kavels niet verkocht) is bij de herziening in 2013 het bestemmingsplan ruimer opgezet. Er mogen zich nu ook andere bedrijven vestigen.

In alle verkoopfolders en praatjes wordt de nieuw te bouwen locatie aangeprezen als duurzaam en circulaire. Onzin! Bouwen op vruchtbare landbouwgrond is per definitie niet circulaire. Daarnaast geeft SADC alleen kavels uit en heeft het nauwelijks instrumenten in handen om deze eisen af te dwingen. Tot slot heeft het uitgeven van kavels de hoogste prioriteit, niet de duurzame ontwikkeling: financieel staat SADC er niet goed voor en moet er geld binnen gaan komen. Lees hier meer over.

 

Reacties zijn gesloten.